Selaba

Selaba

Ben benim, ya sen kimsin?

Karar verin insanlar

Karar ver ey insan

Ülken neresidir?

 

Selaba

Bir karar çokça farklı etki

Algılar da kararsızsa

Ülken neresi yabancı

Durma, karar ver!

Kır, parçala gerekirse

İyi mi kötü mü dedirtme bana.

Selaba dedirtme bana.

Net ol yabancı!

Siyah beyaz kadar net.

Tonlarca tonlaman kafamı karıştırır

Çayımı karıştırır

Kitap sayfalarımı karıştırır

Beni kendinle karıştırma yabancı!

 

Geldim görmeye de

Ama buralı değilim, değildim desene

Buralı değilsin belli yabancı

Buralı olmamışsın belli yabancı

Buralar suskunluk sevmez

Buralar ‘evet ama’ları sevmez

Süslü cümleleri sevmez

 

Evetse tamdır ağacın köklerine su ulaşıncaya dek

Hayırsa hiç su almamıştır

Yağmur hiç değmemiştir ağacın gövdesine.

Bu, bu demektir yabancı

Bak, dinle.

 

Artık ülken neresi diye sormayacağım yabancı

Buralı olmadığını bilmek yetiyor buralara

Rüzgar hırıltılı bir ninni söylüyor

Selabalar sele karışıyor.

 

Selam ülkemin ırmakları, fırtınaları ve insanları..

Merhaba ülkem,

Ben benim.

Buralıyım da.

Annem yabancılarla konuşma demişti

Unutmuştum yalnızca.

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir