-Olduğu Gibi

Kısık gözlerle bakıyorum etrafımdakilere. Diğer kediler boğazının peşinde. Ne zaman yemek çıksın meydana, o zaman görüyoruz yüzlerini. İnsanlarsa bir acele bir acele. Bekleyişler, konuşmalar, yüz ifadeleri… Çok anlamıyorum ya. O yüzden verilen yemeklere el sürmüyorum. Bir iki yaklaşan, benimle konuşan da oluyor. Fakat yabancılar gözlerime. Köşemde oturup ben de bekliyorum ne yapayım. Konuşacağım günü bekliyorum.. miyav, miyav.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir