İnsanlar

Metre metre ölçsem uzaklıkları

Ahşap kutuya atsam fazlalıkları

Bazı insanlar şimdiden özleniyor.

Ayrılık matemi çalmıyor ortalık

Özleminden bir harf esip geçti

Sese dönüşemeyen bir harf o, heceler kesik

Cümle olma huzuruna kavuşamamış bir harf

Soluk alamamış bir sayfa ve yazamayan kanlı bir kalem

Nefessiz, sessiz…

Açılışlar neşeli olur oysaki

Evet kesiyorum,

Tüm o uzaklıkları, vazgeçişleri, kırmızı kurdeleyi

Ahşap siyah kutu hapsediyor geçmişin gölgelerini

İnsanlar, inansalar, ansalar…

Her şey farklı olabilirdi.

Olabilirdi, o da bilirdi.

Fark eşittir di.

İnsanlar, inansalar, ansalar…

Her şey farklı olabilir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir