GÖLGE

Şair olmak isterdim

Hep bir acelem vardı

Gözlerimin hep bir görevi

İşlevi vardı.

Keyfince gezinseydi sürüklenen dalgalarda, gülümseyen çocuklarda.

Güneşin kızılına banıp yeşile çömseydi gözlerim

Ahşap evlerin kıvrımlarını ezberleseydi

İnsanların yüzünü çizgi çizgi resmetseydi zihnime

Ne olurdu öylesi?

Daha bir canlı olurdum tabi

Daha bir insan.

Belki de suretlerin arasına karışmış bir gölgeydim ben

Sokak aydınlanınca yok olacak yalnızca bir gölge.

Göz kırpana dek gideceğim buralardan.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir