Hayali

Cismim belli, yerim belli Öyle bir vakit gelecek Kalacak bir tek, insanın hayali. 23.08.15

AYAKKABI

18 dakikası kalmıştı ayakkabısını düşürmesine. Küçüklükten öğretilmişti o cam pabuçlar, hanım hanım elbiseler. Ayakkabıyı alıp kapı kapı dolaşan biri vardı. Ayakkabısız bulamazdı değil mi ama! Böylece hep -sız ekleri eklemiş oluyoruz ya da yok kelimesi diziyoruz cümle sonlarına. Küçüklükten öğretildi bize ne yapalım değil mi? Hiçbir şey-sizken sensin diyen insan sayısı az. Statüye göre kategorileştirenler, […]

Sulu Çiçek#2

Kütüphanede yırttığı kağıdı önüne sermiş, beyninde mırın kırın eden cümleleri bekliyordu. Elindeki kalem bir iki hareketleniyor, sonra tekrar duruyordu. Tam bu sırada tak tuk diye bir ayak sesi. “Kütüphanede topuklu mu giyilir ya?” Düşünceler de böyle topuklayıp kaçtılar zaten. Günün önceki bölümlerini düşünmeye başladı birden. Gece alarmını kurmayı unutmuş ve daha geçen haftadan konuşulan yere […]

-Olduğu Gibi

Kısık gözlerle bakıyorum etrafımdakilere. Diğer kediler boğazının peşinde. Ne zaman yemek çıksın meydana, o zaman görüyoruz yüzlerini. İnsanlarsa bir acele bir acele. Bekleyişler, konuşmalar, yüz ifadeleri… Çok anlamıyorum ya. O yüzden verilen yemeklere el sürmüyorum. Bir iki yaklaşan, benimle konuşan da oluyor. Fakat yabancılar gözlerime. Köşemde oturup ben de bekliyorum ne yapayım. Konuşacağım günü bekliyorum.. […]

1 8 9 10 11 12 17