Artık Özgürüz

Hayır. Bu olayın elime aldığım pastayla alakası yok. Çayın ısınmasını beklerken… Ayaklarım ağrıyor. Onca yürümeye bir cevap niteliğinde bu ağrı. Olsun canlı olduğumu hatırlatıyorlar bana. Yaşıyorum evet. Allah beni yalnız bırakmadı. Bunu bugün daha da iyi anladım. şükür.. çok.. Evet, sınırlarım var ve evet istemediğim şeyleri sırf sevilmek için yapmayacağım. Bunu artık öğrendim. Psikologtan çıktım. […]

Geçişler

Yazmak yerine eşe dosta anlatmak.. Söylenilen şarkıda geçiyordu. Kendimi unuttum yine. Elim kaleme yaklaşmıyor. Hissediyorum ama tıkanıyor. Tam göğüs kafesimin içinde hissediyorum ama orada kalıyor. Sevmediğim hallerdeyim. Sadeleşmem gerek. Yine çoğaldım, yine dağıldım. Aklım geçmişle geleceğin baltığına saptanıyor sürekli. Kendimle buluştuğum günlerde daha huzurluyum. Ayağımı ikinci yerinden burktum. Aynı ayak. Yalpalıyorum artık. Yürümekten kaçınıyorum. Ama […]

Yap Artık

Tezatları içinde barındıran insan devrimci değil midir? Karşı gelir kendi içindekine. Susarak protesto eder yeri gelir. Yeri gelir etrafındaki fikirleri ateşe verir. Kendi umutlu dünyasını inşa eder hararetli yangınlara karşı. Gözlerini açar kendi dünyasına. Uyan, kalk bir rönesans yap bana der sonra. Neden bekliyorsun? Yap artık!

Reform

Bir rüya görüyorum. Uçuşan kelebekler…ışığa giden kelebekler…Oturup gözlüyorum usulca bu gidişi. Bir ses, altlara saklanan bilinci çağırıyor: Kalk reform istiyorum ben. Uyan hadi. Kalk bir reform yap bana. 11.22