Ben Bir Garip Mat Müh.üm

Evet sizi programlama diliyle selamlıyorum. Bana selam veren bu sesin sahibi kim diye sorarsanız… Tuğba ben. Yağmurlu havaları, birden bire gelen aydınlanmaları severim. Yazmayı, okumayı, çizmeyi severim. Kahve severim. Yolda kendi kendime konuşmayı severim. Geriye dönüp duyan oluyor mu diye kontrol etmeyi de. Yavaşlık, üşengeçlik, tembellik… Duran her şey sıkar beni. Hayat felsefem; hayat çizgimi enine boyuna yoğunca yaşayayım. Nefesimiz sayılı nihayetinde. Mutluluğu geciktirmemek de gerekiyor. Her şeyden biraz biraz. Ortaya karışık. Çeşitlilik, farklılık severim. Tanışmadık yol, tanışmadık insan kalmasın. İnsanlara bir şekilde dokunabileyim isterim. “Güzel insanlarla tanış, tanıştığın insanları güzelleştir.” sevdiğim bir sözdür.

Matematik mühendisliği öğrencisiyim. Ben de buradayım diyerek attım kendimi blog yollarına. İşleyen zamanın  tik takları eşliğinde hoş sohbet tadında, insan olmanın ortak paydasını hissedebileceğim faaliyetlerde bulunmaktır amacım. (keloğlana kayıyor ağzım. )

Yol boyunca neler olacak peki? Doğaçlama yapacağım. Yakın zamanı düşünerek hareket ederim. Ki öylesi daha mutluluk veriyor bana. Akışa göre şekilleneceğiz. Genel hattıyla( tren yolculuğundayız sanki )Kitap film yorumları, şiir, deneme, psikolojik tahliller , güncel olaylar, şehir mekan incelemesi, söyleşiler ve tabiî ki bölümümle alakalı yazılar bekliyor olacak sizi.

Çayınızı kahvenizi alıp gelesiniz. Keyifli okumalar…

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir